تاریخچه عطر های طبیعی

قدیمی ترین عطرها و ادکلن ها از سوزاندن چوب هایی که دارای رایحه ای خوشبو بودن مانند عود به وجود آمدند در آن دوران برای ازبین بردن بسیاری از بیماری ها از انواع گیاهان خوشبو استفاده می‌شد و تاریخچه استفاده از گیاهان دارویی و عطرها نیای مشترک دارند

در کتب لغت نوشته شده عود شاخه‌ای باریک و دراز و تکه چوبی بریده شده از درختی خاص بوده که در شرق آسیا علی الخصوص هندوچین رویش می‌کند و با آتش زدن آن دودی همراه با بوی خوش بلند می‌شود.
بنابراین دود کردن عود از معابد چین و هند آغاز شد. بودائیان عود را برای دور کردن ارواح پلید استفاده می‌کردند و در طب آیوراودا به آن وسیله‌ای معجزه‌گر می‌گفتند. درست کردن عود یک هنر مذهبی به شمار می‌رفت. علاوه بر هندوها، بودائیان و چینی‌ها آیین‌های شیتو در ژاپن نیز از عود استفاده می‌کردند.

زمانی گل ها و گیاهان معطر و چوب های خوش بو اولین عطر جهان را می ساختند و حالا بزرگترین کارخانه ها و آزمایشگاه ها در سرتاسر جهان به دنبال پیدا کردن ترکیبی تازه برای بازیابی لذت حس بویایی هستند. 
همانطور که حتی هنوز عده بسیاری برای خوشبو کردن منازل خود از گل های طبیعی در گلدان و یا باغچه استفاده می کنند انسان ها نیز علاقه خود را به بوی خوش از همینجا آغاز کردند و سپس با سوزاندن گیاهان معطر و چوب های خوش بو گامی دیگر به جلو برداشتند و بعد بوی خوش را در میان حیوانات جست و جو کردند. ولی آنچه برای ما مطرح است پیدا کردن نخستین تاریخ پیدایش صنعت عطرسازی است. جایی که انسان به نگهداری بوهای خوش و خرید و فروش آن فکر کردند.

تاریخچه پیدایش عطرهای دست ساز

در زمان‌های گذشته، که عطر و مواد معطر خوشبو تازه کشف شده بود، عده‌ای با خود فکر کردند، که چه می‌شد اگر می‌توانستند روشی پیدا کنند، که رایحه این مواد خوشبو را نگه دارند. اینگونه شد، که به سراغ تولید عطر از این مواد طبیعی و خوشبو رفتند.  برخی از مردم، کم کم با استفاده از دانش دانشمندان آن زمان، یاد گرفتند که چگونه عصاره یا روغن مواد طبیعی را استخراج کنند و با زدن مایع معطر به دست آمده بر روی پوست خود، رایحه خوشی را همیشه همراه‌شان داشته باشند.

به این ترتیب، کسانی که در این کار تخصص بیشتری پیدا کردند، تبدیل به تولیدکنندگان عطر و ادکلن شدند. آن‌ها برای ساخت مواد معطری که تبدیل به عطرهای طبیعی می‌شدند، از گل‌ها، گیاهان، ادویه جات، بادام، گشنیز، عنبر سائل که از معده وال استخراج می‌شود و رایحه‌ای شیرین و خاکی دارد و مشک آهوی نر استفاده می‌کردند. در واقع یکی از دلایل نابودی و کم شدن نسل آهوها، همین شکار بی‌رویه پیشینیان برای دریافت مشک بود.

همانطور که اشاره کردیم مشک یک ماده معطر، بسیار خوشبو و گران قیمت است که از بدن آهوی مشک گرفته می‌شود و در صنعت عطرسازی و داورسازی مورد استفاده قرار می‌گیرد. مشک در حالت کلی به صورت مایع است اما در فصل زمستان به دلیل کاهش دما به حالت جامد تبدیل می‌شود. آهوی مشک حیوان بسیار تیز و رمنده‌ای است که در جنگل‌های کوهستانی یافت می‌شود و از برگ درخت و علف و میوه وحشی تغذیه می‌کند. بین ناف و تخمگاه آهوی مشک نر، غده‌ای وجود دارد که مشک در آنجا ترشح می‌شود. این ماده معطر دارای رنگ قهوه‌ای تیره متمایل به مشکی است که حالت خمیرگونه و روغنی داشته و به شکل یک کیسه گرد به قطر 3 الی 5 سانتی متر و وزن 30 گرم است. برای بدست آوردن مشک از بدن آهوی مشک دو روش وجود دارد اما به دلیل انقراض این گونه‌ آهو دیگر کسی اجازه استفاده از مشک آن را ندارد.

در روش اول برای تولید مشک حیوانی، شکارچیان ابتدا آهو را شکار کرده و آن را ذبح می‌کنند. پس از آن کیسه مشک را از شکم آهو خارج کرده و در معرض نور مستقیم آفتاب و روی سنگ قرار می‌دهند تا کاملا خشک شود. برای خشک کردن مشک گاهی آن را درون روغن داغ شده نیز می‌ریزند تا در نهایت ماده معطر نهایی برای استفاده از صنعت عطرسازی و داروسازی بدست آید. در روش دوم تولید مشک، آهو توسط شکارچیان ذبح نمی‌شود بلکه به صورت طبیعی توسط حیوان از بدنش خارج می‌شود. خروج کیسه مشک توسط آهو زمانی اتفاق می‌افتد که این غده در شکم حیوان به قدری بزرگ می‌شود که موجب درد و ناراحتی شده و آهو دیگر تحمل حمل آن را ندارد. در این حالت آهو سعی می‌کند با ساییدن بدن خود بر روی یک تخته سنگ، پوستش را پاره کند و این غده را از بدن خود جدا نماید. پس از آن شکارچیان می‌توانند مشک خارج شده از بدن آهو را بدون ذبح کردن و از بین بردن حیوان جمع آوری کنند.

با این حال بعدتر، در قرن نوزدهم میلادی، عطرسازها با تقلید از رایحه‌های طبیعی توانستند، تعداد کمی رایحه‌ مصنوعی را برای تولید عطر و ادکلن‌ های متنوع تهیه کنند. پس از آن و در قرن بیستم، عطرسازان موفق به تولید أنواع بیشتری از رایحه‌های مصنوعی شوند. با همه این تفاسیر، می‌توان فهمید، که عطر و ادکلن ها و تولید و تهیه أنواع رایحه‌ها، تا چه اندازه در گذشته اهمیت داشته است. 

اولین مردمانی که از عطر استفاده کردند؟؟

در تاریخ، اولین بار مردم ساکن در منطقه مصر از عطرها استفاده کردند. مصریان از گل یاس، صمغ، درخت کندر، سوسن سفید و عسل در ساخت عطرهای‌شان بسیار استفاده می کردند. مصریان طوری در مراسم مذهبی‌شان از عطرها استفاده می‌کردند و طوری به استفاده از عطرها اعتقاد داشتند، که هیچ مردم دیگری در تاریخ به گرد پای آن‌ها نمی‌رسد. مصریان اعتقاد داشتند که سوزاندن ادویه جات و مواد خوشبو خدایان‌شان را خشنود می‌کند. جالب است بدانید، که مصریان از عطر برای رفع بوی بد قربانی‌های‌شان نیز استفاده می‌کردند. حتی در مراسم‌های مومیایی کردن نیز، عطرها مورد استفاده مصریان قرار می‌گرفت. 

جالب است بدانید، که مصریان طبقه اشراف، فرعون‌ها و روحانیون را پس از مردن در اتاق معطر دفن می‌کردند. علاوه بر این‌ها، اهمیت استفاده از عطر و مواد خوشبو در مصر به گونه‌ای بود که زنان مصری از کرم‌ها و روغن‌های معطر به عنوان لوازم ارایشی و پیرایشی استفاده می‌کردند و با این کار، سعی داشتند که مورد توجه دیگران قرار بگیرند.

همان طور که گفتیم، کشف عطرابتدا در مصر صورت گرفت. پس از مصر، استفاده از عطر به روم و ایران منتقل شد و در این کشورها رواج پیدا کرد. یونانی‌ها اولین کسانی بودند، که عطرهای مایع را تولید کردند، در واقع این عطرهای مایع از ترکیب پودرهای خوشبو باروغن‌های مخصوص تهیه می‌شد
اولین شیمی دان ثبت شده در دنیا زنی با نام تاپوتی است. او یک عطرساز بود، که براساس لوحه‌های خط میخی در هزاره دوم میلادی زندگی می‌کرده است. این خانم گل‌ها، روغن‌ها و مواد معطر دیگر را چندین بار متوالی تقطیر و صاف می‌کرده است، تا بتواند عطر مورد نظر خود را تولید کند.

نقش ایران در تاریخ تحول عطر  

در آن زمان، در عطرهای مایع از الکل استفاده نمی‌کردند، اما بعدها درقرن یازدهم میلادی، مسلمانان ایرانی از جمله ابن سینا روشی را به نام روش تقطیر با بخار آب ابداع کردند. با کشف الکل توسط زکریای رازی، به ترکیب عطرها نیز مقداری الکل اضافه شد، که پیشرفت بزرگی درتاریخچه عطر و ادکلن به حساب آمد.

تاریخچه استفاده از عطر در ایران

در حدود ۲۵۰۰ سال پیش ایرانیان باستان از عطر و مواد خوشبو کننده به صورت زینتی و تجملاتی استفاده می کردند. ایرانی‌ها روزانه بدن‌شان را با مواد معطر شست و شو می‌دادند و همچنین در نوشیدنی‌های خود از عناصر خوشبو استفاده می‌کردند. کشورمان ایران از دوران باستان یکی از مهم‌ترین مراکز تولید روغن‌ها و عصاره‌های معطر گیاهی بوده است. عطرسازان ایرانی با خیساندن گل‌ها و گیاهان معطر در روغن‌های اشباع شده و ترکیب آن‌ها با یکدیگر، عطریات مختلفی درست می‌کردند که در سراسر جهان مورد استفاده قرار می‌گرفت.

در زمان هخامنشیان پادشاهان هخامنشی، ملکه‌هایشان و سایر درباریان از عطرها و روغن‌های معطر برای خوشبو و براق کردن موی سر خود استفاده می‌کردند. مورخین از عطر فوق‌العاده گرانبهایی به نام لبی زوس (Labyzos) یاد می‌کمند که برای آرایش موهای خشایارشاه مورد استفاده قرار می‌گرفته است. همچنین در روایت سرگذشت استر (Esther) یکی از همسران خشایارشاه آمده است، که او به مدت ۶ ماه با روغن مرمکی و ۶ ماه با مواد خوشبوکننده دیگر روغن مالی می‌شد تا برای مسابقه انتخابی ملکه آماده شود. در یکی از نقوش باستانی کشف شده از تخت جمشید، تصویری از پادشاه هخامنشی وجود دارد، که در پشت سر وی دو خدمتکار ایستاده‌اند و یکی از آن‌ها حوله و عطردان و دیگری عوددان و عودسوز در دست دارد.

از اینکه تا انتهای مقاله همراه ما بودید ممنونیم، و فروشگاه اینترنتی نقش کالا با داشتن انواع عطر و ادکلن این افتخار را دارد که میزبان شما برای خریدهای جذابتان باشد.